Prehje

Përktheu Elvi Sidheri

Trishtim me përmasa trumcaku.

Një qark i pastër, një hapësirë kohore, një shekull mbase.

Kohë e vajtur ngadalë pa pipëtirë fare,

në pritje të gulçeve të mugëtirës.

Oh ti, mish i mermertë hijeshie.

Farfuritje përtej çdo magjepsje,

ndan në dysh gurin e shkërmoqur.

Oh gjak, oh gjak, oh, kjo orë pulsuese,

gjembat kur harlisen, kur gërricin

gurmaze të dërrmuar nga puthjet.

Oh, kjo dritë pa gjemba kaq ledhatuese

padije e ëmbël është vdekja.

Intimitet

Mario Benedetti

Përktheu Elvi Sidheri

Bashkë ëndërrojmë

së toku zgjohemi

koha bën e gjithçka zhbën

e ndërkohë

nuk e vret mendjen për ëndrrat e tua

as për të miat ëndrra

jemi të topitur

apo tepër të përmbajtur

pandehim se nuk gremiset

kjo pulëbardhë

kujtojmë se është e përjetshme

kjo yshtje

se beteja është e jona

dhe askujt tjetër

jetojmë bashkërisht

të përbashkuar mposhtemi

por ky shkatërrim

është veç një shpoti

një hollësi që rrënon

gjurmët

një hapje-mbyllje

e dyerve të parajsës

ngaqë intimiteti ynë

është kaq i pafundmë

saqë edhe vdekjen e ndryn

në zbrazëtinë e vet

dua të ma rrëfesh

dhembjen që ti hesht

nga ana ime të ofroj

të fshehtën time të mbrame

je e vetmuar

i vetmuar jam dhe unë

por nganjëherë

edhe vetmia

mund të përflaket